Afyon ili, Dinar ilçesine bağlı Çapalı köyü;

    Köy toprakları, çoğunlukla İç Batı Anadolu'da yer almakta beraber, kısmen İç Anadolu'ya ve Akdeniz bölgesine (göller yöresi) taşar.
   Dinara 23 km., Keçiborlu'ya 15 km. uzaklığındadır. Yan köylerinde İncesu Belediyesi ve Elder Köyü bulunmaktadır.

   Komşu şehirleri; Denizli, Kütahya, Eskişehir, Konya, Isparta ve Burdur illeriyle kuşatılır.

   Nüfusu oldukça kalabalıktır. Ama köyde 100-150 ev bulunmaktadır. Çoğu insanı köyün dışında bulunmaktadır.

   İKLİM;
   Genellikle kara iklimi görülür. Oldukça sert ve orta derecede yağışlıdır. Ege'den gelen deniz havasının etkisiyle iklim İç Anadolu ikliminden az çok farklıdır. Kışlar soğuk, yazlar sıcak geçmektedir.

   BİTKİ ÖRTÜSÜ;
   Genellikle yazın kuruyan otsu bitkilerden oluşur. Ağaçlıklar ovalarda, su boylarında (söğüt, kavak) görülür. Ağaç türleri; karaçam, ardıç, meşedir.

 

Ortalama sıcaklık	: 11,2 derece
En sıcak ay ortalaması	: 21,2 derece
En soğuk ay ortalaması	: 0,3 derece
En yüksek ısı ortalaması	: 37,8 derece
En düşük ısı ortalaması	: -27,2 derece
Yıllık yağış ortalaması	: 455,4 mm

   Köyümüzün evleri bir arada toplu, ev yapısı kerpiçten, yarıdan fazlası ahşap, bir kısmı da damları düz ve topraktan örtülüdür.

   EKONOMİ;
    Çoğunluğu tarım ve hayvancılığa girer. Tarımsal ürünler; haşhaş, şekerpancarı, sebzeler arasında salatalık, yeşillikler (marul, maydanoz vb..), patates, tahıllar arasında buğday ve arpa başta gelir. Az olarak da baklagiller yetişir. Kavun, karpuz da yetişir. Kayısı, kiraz, (özellikle) sarı kiraz, çilek, elma, vişne, gül, armut, şeftali vb... gibi ürünler de köyümüzde mevcuttur.

   Hayvancılıkta koyun, Ankara keçisi, kıl keçisi, sığır, at, eşek ve kültür inekçiliğidir.Kültür inekçiliği en az 30 yıldır yapılmaktadır. Pınar süt bu köyden her gün süt toplamaktadır. Özellikle de keçi peyniri meşhurdur...

   Sanayi bakımından köyümüzde sanayileşme yoktur.Ama köyümüzün yeraltı yataklarından olan mermer çıkarılmaktadır. Köy kadınları satış için değil ama kendilerine kilim, dokuma da yapıyorlardır.

   TARİH;
    Yaptığımız incelemelere göre; Anadolu Beylikleri zamanında uzun süre göçer olarak bu bölgede gelirin çoğunluğu hayvancılıkmış. En çok bugünkü bulunduğu yörede ilkbahar ve sonbahar mevsimlerinde kalmışlardır. Kış mevsimlerinde batıya Selçuk civarındaki Keçi Kalesi denilen yerlere kadar inmişlerdir. Yaz mevsimlerinde ise doğuya, Sarsıp Yaylasına doğru gittikleri öğrenilmiştir.
   Osmanlı İmparatorluğu Duraklama Dönemi'nde bu yöredeki aşiret isyanlarından etkilenmiş zamanının hükümeti tarafından mecburi iskan ettirilmiştir. İlk iskan yerleri; İnaltı mevkii (orada soğuktan barınamadıkları için) ikinci iskan yerleri Çöpdeğmez veya Kuşkayası altı denilen mevkidir. Buralara kadar aşiret adı Büyüksavran olduğu araştırmalarımızdan öğrenilmiştir. İçme suyu olarak da açtıkları kuyudan temin edilirmiş. O dönemde bugünkü bulunduğumuz yer, çeşitli ağaçlarla ve bilhassa ardıç, meşe, karaçam kaplıymış.
   Bir gün keçi güderken çoban her gün bir tekenin sakalını ıslak olarak görüyormuş. Bu dikkatini çekmiş. Bir gün teke nereden sakalını ıslattığını öğrenmek için takip etmiş. Şu anki Kocaçeşme'nin bulunduğu yerden su içiyormuş. O zamanda Kocaçeşme'nin bulunduğu yer sığ ormanla kaplıymış. Çoban oraya işaret koymuş, sonra işaret koyduğu yere adam toplayarak su çıkan yeri çapa ile kazmaya başlamışlar. O günden beri köyümüzün adı ÇAPALI KÖYÜ olmuş...

   Bu suyu kendi imkanlarıyla topraktan yaptıkları küp (boru) araçılığı ile Çöpdeğmez'e kadar götürmüşler. İçme suyu olarak da kuyudan kurtulmuşlar. Burada kaç yıl yaşadıkları bilinmemektedir. Zaman geçmiş ve bugünkü Kocaçeşme'nin bulunduğu yerlere evleri taşımışlardır.
   Osmanlı imparatorluğu döneminde duraklama dönemini sonlarına doğru doğrudan Süleymanlı isminde kalabalık bir aşiret bu yöreye gelmiş. Bu bölgedeki yerleşik olan halka yıllarca zulüm etmiş. Bir nevi isyan gibi aşiret çatışması yaşanmış. Zamanın hükümeti tarafından zaptiye denilen askeri kuvvet göndererek olay sona ermiş. O aşiretten bizim köye 16 hane verilmiş. Tarih olarak Rumi 1105 (miladi 1691) yıllarında yerleşim tam olmuştur. Bu isyan hakkında Osmanlı imparatorluğu arşivlerinde bukuat olarak kayıt mevcuttur.